Syndroom Van Sarcoïdose | Deel 1

Hooooooooooi lieve lezers,

Ik heb besloten om wat persoonlijks te gaan schrijven over mezelf. Eerst wilde ik dit voor mezelf houden, maar toen dacht ik: waarom? Zo erg is het toch niet? Waarom mag niemand het weten? In het begin vond ik het nogal raar als iedereen het wist. Ik dacht dan dat ze me zielig zouden vinden, of dat ze me gingen betuttelen. Maar nee, zo erg is het nu ook weer niet. Dus nu vertel ik vrij aan jullie wat ik heb. Ik heb iets aan mijn longen. Als je benieuwd ben kan je op ‘lees verder’ drukken. 

Het begon vorig jaar ergens in september/oktober. Ik was naar de dokter geweest voor mijn enkels die waren ineens heel erg dik. Nu bleek dat er vocht in mijn enkels zat en ja, iemand van 24 hoort dat totaal niet te hebben! Ook deed het heel erg pijn met lopen. Soms kon ik de trap niet eens aflopen. Niemand vertelde ik van de erge pijn. Meestal dacht ik: ze denken toch dat ik me aanstel. Dus ik zei niet zoveel. Tot ik op den duur ook pijn had in me voeten tijdens het slapen dacht ik: dit klopt niet hé! Dit heb ik allemaal vertelt aan de huisarts. Zij heeft mij diclofinac gegeven voor de pijn. Dit zou ik 10 dagen moeten slikken en dan zou de ‘ontsteking’ zoals zij zei weg zijn. Als het niet weg zou zijn, moest ik terug komen.

Nou dat deed ik een paar dagen laten. Ik ging weer terug met nog dikkere voeten en vocht. Het was niet normaal! Dit was niet oké! Ze heeft me verder onderzocht en vond het tijd dat ik naar een reumatoloog ging. Omdat ik ook pijn had in mijn handen af en toe. Zo gezegd zo gedaan in oktober moest ik naar het ziekenhuis in Hilversum want hier in Utrecht was geen plek. De wachttijd in Nieuwegein was al 55 dagen, nou dat zou allang te laat zijn qua onderzoek. In Hilversum kon ik 5 dagen later terecht en ik ben erheen gegaan, alleen met Chelsey. Ik wil nooit iemand mee, maar mijn kindje gaat wel mee!

Ik kreeg een onderzoek in het ziekenhuis en liet foto’s maken. Ook moest ik mijn bloed laten testen. Gelukkig maar want ik was bloed donor bij de bloedbank. En dan benadruk ik ‘was’. Een week of twee later moest ik terug komen voor de uitslag. Ik dacht echt: waarom kan je niet bellen, moet ik weer helemaal daarheen voor een uitslag? Ik weer erheen en dit keer met Diego en Chelsey. Erg gezellig en fijn. Ik ging alleen de kamer binnen en hoorde dat er wat uit was gekomen wat niet goed was maar ook niet top. Ik had Sarcoïdose het eerste wat ik deed was de arts vreemd aankijken en zeggen: wat is dat?! Hij ging mij alles uitleggen. Sarcoïdose is een aandoening aan je longen wat niet heel erg is, maar je wel merkt. Je hebt last van kortademigheid, benauwdheid en last van je gewrichten ook kan je er moe bij zijn, maar dat ben ik toch al altijd haha. Ik heb gevraagd of dit door mijn zwangerschap zou komen. Hij vroeg hoelang het geleden was en nee dat komt daar niet door. Ja ik dacht ik vraag het want je hoort heel veel verhalen dat je lichaam ineens achteruit gaat na een zwangerschap en bevalling. Maar nee dat was het niet. Ze weten niet waar het vandaan komt en hoe het zo op mijn longen is gekomen. Ik heb er al wel een tijdje mee gelopen volgens de arts, dus het is goed dat de huisarts mij doorstuurde naar het ziekenhuis want het moest ook echt met spoed! Nu 5 dagen wachten tot de tijd er is. Hoe loopt het af? Is het te behandelen? Dat lees je in deel twee van mijn persoonlijke verhaal over mijn sarcoïdose syndroom.

Ik ben te volgen op de volgende social media site’s:
Twitter, Instagram, Facebook, YouTube
Follow my blog with Bloglovin

Leave A Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *