Soms doe je iets waar je eigenlijk weinig vanaf weet, gewoon omdat je nieuwsgierig bent. Dat had ik met de Ramadan. Op 19 februari besloot ik om mee te doen. Niet perfect, niet streng, maar op mijn eigen manier. Ik wilde voelen wat het met je doet, fysiek en mentaal. En eerlijk? Ik had niet verwacht dat het me zóveel zou brengen.. Ik neem je mee in mijn Ramadan ervaring.

De eerste dagen gingen eigenlijk best goed. Op 20 en 21 februari vastte ik volledig, maar jeetje wat had ik een dorst. Ik ben een echte drinker tijdens mijn werk en dat was echt wennen. Natuurlijk moest mijn lichaam ook wennen, maar ik merkte ook iets anders: rust. Bewuster bezig zijn met eten, drinken en vooral… met mezelf. Luisteren naar mijn lichaam.

Van 22 t/m 26 februari moest ik stoppen vanwege mijn menstruatie. En dat vond ik ergens jammer, maar tegelijkertijd liet het me ook beseffen dat luisteren naar je lichaam net zo belangrijk is. Daarna pakte ik het weer op. Sommige dagen gingen goed, andere dagen minder.

Zo had ik:

dagen waarop ik volledig vastte

dagen waarop ik gedeeltelijk meedeed

en ook dagen waarop ik bewust niet meedeed.
En weet je? Dat is oké. Niet perfect, wel echt.Ik heb momenten gehad waarop ik me niet lekker voelde en ervoor koos om niet te vasten. Of dagen waarop ik eerder begon met eten dan gepland. En eerlijk? In het begin voelde dat een beetje als “falen”. Maar dat is het helemaal niet. De Ramadan leerde mij juist dat het niet om perfectie draait, maar om intentie.

Wat het mij heeft gebracht
Deze periode heeft mij meer gebracht dan ik had verwacht: meer bewustzijn rondom eten en drinken dankbaarheid voor kleine dingen discipline, maar ook mildheid naar mezelf en vooral: respect voor mensen die dit elk jaar doen Want geloof me… het is écht niet makkelijk.

Mijn conclusie

Ik heb de Ramadan niet “perfect” gevolgd. Maar ik heb wel geleerd, gevoeld en ervaren. En misschien is dat wel precies waar het om draait. Zou ik het nog eens doen? Ja! Als ik terugkijk op deze periode, ben ik vooral trots. Niet omdat ik het perfect heb gedaan, maar omdat ik het geprobeerd heb. Omdat ik heb geluisterd naar mijn lichaam en mijn grenzen heb gerespecteerd. De Ramadan heeft mij laten zien dat het niet draait om perfectie, maar om intentie, bewustwording en groei. En dat is iets wat ik zeker meeneem, ook nu deze periode voor mij voorbij is.

Volg mij voor meer
Instagram: Mamavanchelsey
TikTok: LifebyKimberley
Facebook: KimberleyKirby
YouTube: Vegan, maar dan normaal

Het bericht Mijn ervaring met de Ramadan verscheen eerst op Lifestylekimberley.nl.

Waarom meedoen aan Ramadan als je geen moslim bent?

De vraag krijg ik vaak:
“Waarom doe je dit?”

Voor sommigen lijkt het misschien alsof ik steeds iets nieuws probeer. Maar voor mij is het geen fase. Het is een manier van leven waarin ik blijf ontdekken, voelen en leren. Meedoen aan de Ramadan als niet-moslim gaat voor mij niet over religie. Het gaat over bewust leven. Ramadan staat voor bezinning, dankbaarheid en discipline. Het is een maand waarin miljoenen moslims wereldwijd vasten van zonsopgang tot zonsondergang. Door mee te doen, ervaar ik, op mijn eigen manier, wat vasten betekent. En geloof me: het is meer dan alleen niet eten en drinken.

Het is bewust worden van dingen die normaal vanzelfsprekend zijn:

• Een glas water

• Een boterham

• Een kop koffie in de ochtend

Dingen waar je normaal niet eens bij stilstaat.

Mijn eerste ochtend tijdens Ramadan

De wekker ging vroeg. Het was nog donker buiten. Ik at rustig mijn maaltijd voor zonsopgang en dronk extra water. Er was spanning. Kan ik dit wel? Hoe gaat mijn lichaam reageren? Daarna kroop ik nog even terug mijn bed in. Dat vroege moment voelde bijzonder. Stil. Rustig. Alsof de wereld nog sliep. Het gaf iets puurs. Om 8:00 uur ben ik opgestaan om mij klaar te maken voor werk.

Hoe voelde mijn eerste vastendag?

Eerlijk? Best goed. Natuurlijk dacht ik aan eten, maar meer aan drinken. Ik ben gewoon een enorme drinker. Rond de middag merkte ik dat mijn energie wat lager werd en mij moe voelde. Maar wat me het meest opviel tijdens deze eerste dag vasten? Hoe vaak je automatisch naar eten of drinken grijpt zonder echte honger. Vasten tijdens Ramadan maakt je bewust van je gewoontes. Van impulsen. Van gemak. En dat vond ik misschien nog wel het meest leerzaam.

Het moment van iftar – 18:06 uur

De klok tikt richting 18:06 uur. Dat moment dat je weer mag drinken en eten, ook wel iftar genoemd, voelt intens. De eerste slok water. Ht eerste hapje wat je weer eet. Ik kan bijna niet uitleggen hoe waardevol dat voelt. Zo simpel. Maar zo krachtig. Dankbaarheid. Dat is het woord.

Wat deze eerste dag Ramadan mij leerde

• Dat ik sterker ben dan ik denk

• Dat discipline rust kan geven

• Dat je iets niet volledig hoeft te begrijpen om het te respecteren

• Dat bewust leven soms buiten je comfortzone ligt

Ik doe mee met de Ramadan zolang mijn lichaam het goed doet. Ik luister naar mezelf en forceer niets. Maar mijn eerste dag meedoen aan Ramadan als niet-moslim? Dat voelde goed. Ik doe alle dagen mee met vasten! (tenzij ik menstrueer).

Je kunt mijn hele reis hiervan volgen op Instagram. In mijn highlights plaats ik alles onder het kopje “Ramdan”. Doe jij ook mee met de Ramdan? Ben jij wel Moslim of doe je ook mee als niet Moslim?

Het bericht Waarom ik meedoe aan Ramadan verscheen eerst op Lifestylekimberley.nl.

Laatst zat ik bij de opticien voor een oogmeting, want dat was alweer te lang geleden! Alles ging prima… totdat de vrouw zei:

“Och, je ogen zijn wel slecht hoor. Je moet je bril echt dagelijks gaan dragen!”

Ik dacht: Pardon? Zijn mijn ogen ineens op pensioenleeftijd beland? Thuis keek ik nog eens naar mijn brilrecept. Daar stond:

Rechteroog: +1.25 / -1.00 / 110°

Linkeroog: +1.25 / -1.00 / 90°

Wil je me volgen op sociale media?
 TikTok, Instagram en YouTube

Maar wat betekent dat nou eigenlijk?

SPH +1.25 – Mild verziend

De +1.25 betekent dat ik een beetje verziend ben. Ik zie veraf prima, maar dichtbij kost wat extra moeite. Geen drama, maar zonder bril moet ik soms wat harder “focussen”.

Cil -1.00 – Astigmatisme

Die cilinder (-1.00) is een correctie voor astigmatisme. Dat betekent dat je oogvorm niet helemaal rond is, waardoor licht net iets scheef op je netvlies valt. Klinkt spannend, maar -1.00 is gewoon mild. Veel mensen hebben het, en vaak nog sterker ook.

De as – Richting van de cilinder

Die 90° en 110° geven alleen aan in welke richting het astigmatisme zit. Meer een technische handleiding voor de glazenmaker dan iets om je zorgen over te maken.

Zijn mijn ogen slecht? Kort antwoord: nee.

Mijn sterkte is mild, en met bril is alles nét wat scherper en relaxter voor mijn ogen. Zonder bril kan ik het nog steeds prima redden, maar mijn ogen moeten dan harder werken.

Moet ik ‘m dagelijks dragen?

Dit is zo’n punt waar opticiens verschillen van mening. Dagelijks dragen kan comfortabeler zijn, maar het is geen kwestie van “moet, anders gaat het mis”. Mijn plan: dagelijks dragen!

Conclusie:

Laat je niet gek maken door dramatische uitspraken. Mild is mild. En een bril is geen teken dat je ogen “slecht” zijn — het is gewoon een upgrade voor je zicht, net zoals je telefoon een scherper scherm kan hebben. Ik heb drie brillen. Één bruine bril, één zilveren en een zonnebril.

De dag van het ophalen van de brillen

Toen ik binnenkwam bij de opticien lag mijn bril al netjes klaar. Toch blijft het spannend om hem voor het eerst op te zetten. Past hij goed? Zitten de glazen lekker? En natuurlijk: hoe staat ‘ie!

Wat een verschil merk je eigenlijk meteen. Alles is scherper, rustiger voor mijn ogen en het voelt echt alsof je weer een stukje “nieuw zicht” krijgt. Daarbij is het ook fijn dat mijn montuur helemaal bij mij past – zowel qua stijl als comfort.

Een bril is voor mij meer dan alleen maar functioneel. Het is ook een mode-item dat je look compleet maakt. Daarom koos ik bewust voor een montuur dat zowel bij dagelijkse outfits past als iets extra’s toevoegt.

Mijn ervaring:

De service was weer top en ik ben superblij met mijn keuze. Ik merk nu al hoeveel verschil het maakt in mijn dagelijks leven. En eerlijk gezegd: het voelt ook gewoon een beetje als een cadeautje aan mezelf.

Het bericht Ik heb mijn brillen opgehaald verscheen eerst op Lifestylekimberley.nl.

Om duidelijkheid te krijgen, werd er een MRI van mijn linkerknie gemaakt, zonder contrastvloeistof.

De MRI liet zien dat mijn knie er eigenlijk heel goed uitziet:

Botten → Geen afwijkingen.

Vocht → Geen extra vocht, dus geen zwelling.

Meniscus → Helemaal heel, geen scheurtjes.

Kruisbanden & zijbanden → Allemaal intact.

Kraakbeen → Geen slijtage.

Knieschijf & plica → Geen bijzonderheden.

Spieren, pezen & vetkussen → Zien er normaal uit.

Geen losse stukjes bot of kraakbeen gevonden.

Conclusie
Er is geen duidelijke oorzaak voor mijn klachten gevonden. Dat is natuurlijk goed nieuws – er is niks kapot – maar het laat ook wat vraagtekens achter. Want waar komen die ‘pseudoslot’-klachten dan vandaan?

Hoe nu verder?
Na het gesprek met de arts heb ik ook drie behandelopties meegekregen. De eerste optie is om fysiotherapie te volgen. Daarnaast kan ik er ook voor kiezen om dit via het ziekenhuis te doen, waar ik voor verzekerd ben. De derde mogelijkheid is om zelf aan de slag te gaan met oefeningen, bijvoorbeeld via YouTube. Mocht dit allemaal niet voldoende helpen na drie maanden, dan is er nog de optie van een pijnprik in mijn knie.

 Wil je me volgen op sociale media?
Via deze linkjes kom je bij mijn accounts: TikTok, Instagram en YouTube

Het bericht Uitslag van mijn knie-MRI verscheen eerst op Lifestylekimberley.nl.

Wil je mij volgen op sociale media?
TikTok, Instagram en YouTube

Ik ben toen niet naar de huisarts gegaan, zelfs niet voor een tetanusprik. Een dag later kreeg ik koorts, diarree en voelde ik me intens ziek. Die open wond heeft uiteindelijk zes maanden (!) nodig gehad om te helen.

Lange tijd had ik er weinig last meer van, tot ik een paar jaar geleden een knakkende knie begon te krijgen. In 2012 ben ik ermee naar de huisarts gegaan en zij vermoedde iets met de meniscus. De fysiotherapeut zei dat het ziekenhuis met een camera in de knie kon kijken, maar dat heb ik toen niet laten doen.

En nu… is de pijn terug. Sterker nog, het is erger dan ooit. Sinds zo’n anderhalve maand heb ik hevige steken in mijn knie. Alsof er een mes in wordt gestoken. Er zijn momenten dat ik er letterlijk van moet stoppen met bewegen. Vooral hurken of knielen is bijna niet meer te doen. Het voelt alsof mijn knie het opgeeft, en ik ben de controle kwijt over iets wat jarenlang “gewoon meewerkte”.
Vanwege mijn geschiedenis ben ik doorverwezen naar de orthopeed. In het ziekenhuis voelde ze meteen de klik in mijn knie. Ze boog ‘m een paar keer heen en weer en zei dat het waarschijnlijk met de achterste knieschijf te maken heeft. Maar om andere dingen uit te sluiten, want op de röntgenfoto was niks te zien, krijg ik op 24 juli een MRI-scan.

Wat het ook blijkt te zijn… ik hoop dat ik eindelijk duidelijkheid krijg.

Het bericht Een verhaal van pijn! verscheen eerst op Lifestylekimberley.nl.

Op 24 juni 2014 begon ik met een simpele wens: mijn verhalen delen. Elf jaar later is Lifestylekimberley.nl nog steeds mijn digitale thuis. Een plek waar ik mijn hart kan luchten, herinneringen kan bewaren en jullie mag meenemen in mijn leven als moeder, vrouw, dromer en doener. Elf jaar geleden had ik nooit durven dromen waar dit pad me zou brengen. Wat begon als een persoonlijk blog groeide uit tot een veelzijdig platform vol eerlijke verhalen, tips, recepten, uitstapjes, en vooral: echtheid. Een blog die met me meegroeit. In die 11 jaar is er veel veranderd – in mijn leven, in mijn schrijfstijl, en in de onderwerpen die ik deel. Van jonge moeder tot bewuste vrouw, van hobbyfotograaf tot samenwerkingen met mooie merken en van persoonlijke verhalen.

Lifestylekimberley.nl is gegroeid, omdat ik ben gegroeid.

Wil je mij volgen op sociale media?
TikTok, Instagram en YouTube

En misschien is dat wel het mooiste van bloggen: dat je terug kunt bladeren in tijd. Naar wie je was, wat je voelde, waar je van droomde. En dat je mag zien hoe ver je bent gekomen.
Dankjewel, lieve lezer. Of je me nu al sinds het begin volgt of pas net bent aangehaakt: dankjewel. Zonder jullie support – jullie reacties, berichtjes, clicks, likes en vertrouwen – had ik dit nooit zo lang volgehouden. Jullie zijn mijn drive om te blijven schrijven. Want hoe klein of groot een verhaal ook is, het mag er zijn.

En nu? Ik heb nog genoeg plannen! Nieuwe content, leuke video’s, creatieve projecten samen met Chelsey, meer duurzaamheid en natuurlijk ook gewoon de dingen van het dagelijks leven. Ik wil blijven inspireren én verbinden.

Maar vandaag sta ik even stil. Bij 11 jaar Lifestylekimberley.nl.
Bij hoe het begon. En bij alles wat nog komt.

Het bericht Lifestylekimberley bestaat 11 jaar! verscheen eerst op Lifestylekimberley.nl.

“Mama, niet weer een foto.”
“Niet posten, oké?”
“Ik wil niet.”

Het begon vorig jaar. Kleine opmerkingen, met een grote betekenis. Chelsey hoefde geen uitleg te geven, haar blik zei genoeg. De manier waarop ze keek…  Ze wilde niet meer op de foto of video. En weet je? Ik vond het niet moeilijk. Helemaal niet zelfs. Ze wordt ouder. Ze weet wat ze wil. En ik vind het mooi om te zien hoe ze haar grenzen aangeeft. Daar wil ik alleen maar naar luisteren. Dus besloot ik: ik stop ermee. Geen herkenbare foto’s meer van haar op mijn socials.

Niet omdat ik me schaam, integendeel. Ze is mijn trots, mijn hart, mijn alles. Maar juist daarom. Omdat ik haar keuze wil respecteren. Omdat haar gevoel belangrijker is dan een mooie feed. En stiekem vind ik het fijn. Geen gekoekeloer meer van familieleden of andere personen die proberen te zien hoe Chelsey er nu uit ziet. Ja, ze hebben nog veel te zien online, omdat ik het oude allemaal gewoon laat staan. Maar vanaf nu, in april, is het veranderd. Ze komt nu nog wel voorbij. Maar op haar manier. Vanaf de achterkant, met haar lange haren in de wind. Een zijkant, terwijl ze vol concentratie een ijsje eet of de hond aait. Soms als cartoon, speels, herkenbaar, maar anders.

Uiteindelijk is dat wat moederschap ook is: loslaten, luisteren en mee bewegen.

Het bericht Haar grens werd de mijne verscheen eerst op Lifestylekimberley.nl.

Heb je deel één nog niet gelezen van hoe we begonnen met zoeken naar James? Lees het hier.

De video van het afscheid van Foxy is te zien op YouTube

Wil je mij volgen op sociale media?
TikTok, Instagram en YouTube

Diezelfde dag, op het moment dat ons hartje brak, ontving ik een bericht via Facebook. Iemand had onze oproep op Facebook gezien voor een verzorgpony en liet weten dat hij een pony had voor ons om te verzorgen. Toeval? Misschien. Maar het voelde als een klein lichtpuntje op deze donkere dag. Ik heb gezegd dat ik later die dag zou berichten vanwege het inslapen van Foxy. Dat ging even voor.

Later die dag stuurde rond 16:00 een berichtje terug via Facebook. Er werden foto’s en video’s gestuurd van de desbetreffende pony en we kregen wat informatie over hem. Een prachtige pony die meteen onze aandacht trok. Er was iets in zijn blik, iets schattigs, maar ook echt iets ondeugends.

Dag van de ontmoeting:

Op 22 september reden we naar hem toe om kennis te maken. Ik had Chelsey helemaal niets verteld. Ik zei dat we een nieuwe hondenmand moesten ophalen voor onze honden. Ze had niets door! Hoe ik dit vertelde aan haar? Die video is te zien op Tiktok, Instagram en YouTube. Het is dezelfde video, maar op alle platformen te zien, omdat sommige geen TikTok of Instagram hebben.

Chelsey mocht hem, James, meteen opzadelen en een ritje maken. Alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Ze was zo zelfverzekerd en dit hoorde we ook terug van de twee eigenaren van James.

We mochten er natuurlijk even nadenken of James het voor ons zou worden qua verzorgpony. Ook andersom moest er een nachtje over geslapen worden. Stiekem wisten wij allang dat het een JA zou worden vanuit ons. Toch hebben we het even laten rusten en thuis samen besproken hoe en wat. De dag erna hebben we gezegd dat we graag voor James zouden willen zorgen, als onze verzorgpony.

Sindsdien is James niet meer weg te denken uit ons leven. Hij heeft Chelsey niet alleen geholpen om het verlies van Foxy een plekje te geven, maar ook haar liefde voor paarden opnieuw aangewakkerd. Want James mogen wij niet alleen verzorgen, maar Chelsey mag hem ook rijden, longeren, trucjes leren en met hem springen. James is meer dan een verzorgpony. Hij is een vriend, een maatje, een stukje geluk op vier benen.

In mijn volgende blog over james neem ik je mee in het bijzondere proces van het opbouwen van hun band. Hoe Chelsey en James elkaar écht leerden kennen en wat die connectie voor beiden betekent.

Het bericht Hoe James in ons leven kwam verscheen eerst op Lifestylekimberley.nl.

Wil je mij volgen op sociale media?
TikTok, Instagram en YouTube

Chelsey doet het erg goed op school en komt goed mee. Toch blijft ze met rekenen een beetje hangen. Ze kan het, dat zeker. Maar ze heeft net dat extra zetje nodig. Met de boeken van BijlesSucces, die ik gekregen heb, komt het daarom heel goed uit om met rekenen te oefenen.

Bijlessucces bied zelfs begeleiding aan voor basisschoolleerlingen van groep 1 t/m 8. Zij creëren een op maat gemaakt leerplan met passend oefenmateriaal, afgestemd op de behoeften van uw kind.

Waarom bijlesboeken? Bijles is er niet alleen voor kinderen die moeite hebben met bepaalde vakken, maar ook voor leerlingen die extra uitdaging zoeken. De voordelen van bijles op een rijtje:

• Persoonlijke aandacht: In een volle klas is het lastig voor een leerkracht om iedereen evenveel aandacht te geven. Bijles biedt één-op-één begeleiding. En met de boeken van Bijlessucces kunnen kinderen thuis ook rustig leren.

Zelfvertrouwen groeit: Als een kind merkt dat het vooruitgang boekt, groeit het zelfvertrouwen.Beter leren leren: Bijles helpt kinderen niet alleen met de stof, maar ook met studievaardigheden. Minder stress: Als schoolwerk beter gaat, wordt de druk minder, wat zorgt voor positiviteit.

Wat maakt bijlessucces zo succesvol?

Regelmaat en structuur: Een wekelijkse bijles met het boek van Bijlessucces werkt vaak beter dan alleen hulp vlak voor een toets. Door regelmatig te oefenen, blijft de stof beter hangen.

Een positieve benadering: Soms raken kinderen gedemotiveerd als ze het gevoel hebben dat ze iets niet kunnen. Een bijlesgever of boek, zoals Bijlessuces, die focust op kleine successen en positiviteit, helpt enorm.

Aansluiten bij de belevingswereld: Leren wordt leuker als de uitleg past bij wat een kind interessant vindt. Een kind dat van paarden houdt? Rekenen wordt leuker als je rekensommen maakt over paardrijden!

Hoe extra hulp het verschil maakt? Veel ouders zien dat bijles niet alleen schoolresultaten verbetert, maar ook het zelfvertrouwen van hun kind vergroot. En dat is waarom het draait.

Bijles is dus meer dan alleen extra uitleg: het is een investering in de toekomst van een kind.

Heeft jouw kind weleens bijles gehad? Wat werkte goed en wat niet? Laat het weten in de reacties!

Het bericht Hoe Extra Hulp Het Verschil Maakt verscheen eerst op Lifestylekimberley.nl.

Wil jij mij volgen op sociale media?
Via deze linkjes kom je bij mijn sociale media: Instagram & YouTube

Lieve Foxy, je bent er helaas niet meer, maar wat heb jij ons veel geleerd in dat ene jaar dat wij voor jou mochten zorgen. We leerde jou kennen op de open dag. Ik zag namelijk op internet dat er een open dag was van de dierenopvang waar jij stond. Chelsey en ik twijfelde geen moment en zijn naar de opvang gegaan die dag. De open dag was echt heel erg leuk en we hebben ons erg goed vermaakt. Tijdens de open dag kwamen we erachter dat je dus een pony kan adopteren. Dit wilde wij!

Wij zijn informatie gaan halen bij één van de medewerkers en hebben daarna nummers uitgewisseld zodat zij ons op de hoogte kon houden, omdat er namelijk nog iemand was die een pony wilde adopteren. We zagen jou al staan, maar we hadden nooit gedacht dat we jou zouden krijgen om te mogen verzorgen. Later die week kreeg ik een berichtje dat wij het waren geworden die jou mochten gaan verzorgen. Het was officieel. We hebben jou als verzorgpony. Een shetlander genaamd Foxy. De foto links was jullie 1e foto samen

Wij hebben ook een TikTok account waar ik regelmatig video’s postte van Foxy. Daar zie je echt vanaf het begin tot het einde video’s van Foxy. Het account is hier te vinden —> FoxyDeShetlander

Vanaf half september mochten wij jou gaan verzorgen. Heel nieuw voor ons want wij hadden nog nooit een verzorgpony gehad, ik wist hier niks vanaf, maar Chelsey wist wel het één en ander omdat zij 3,5 jaar op paardrijden zit en we daar ook het één en ander leren. Ik ging er blanco in. Alles werd ons die dag verteld. Over je verleden, was je wel en niet mag, hoe je bent en noem maar op. We mochten je uit de wei pakken. Oh my god, wat was je een lieve kleine pony. Een mini shetlander.

Wat een schatje! Chelsey ging je meteen knuffelen en borstelen. We mochten jou iedere vrijdag verzorgen. Als we op vrijdag niet konden komen, mochten we op maandag komen. We waren er voor jou door weer en wind, met regen of zon, in storm of hagel. Wij waren daar! We deden altijd leuke dingen met je, gingen samen wandelen, je kreeg veel lekkers en we verzorgde je goed. Tot dat…

We nieuws te horen kregen wat insloeg als een bom! Je was vermagerd omdat de shetlanders die bij jou in de wei stonden, je niet lieten eten. Ze jaagde je weg en de kudde had je verstoten. Zo zielig om dit te horen over jou. Maar hoe nu verder? Je werd apart gezet, weg van de kudde. Je kon ze nog wel zien, maar er niet naar toe. Eerst stond je eventjes alleen en daarna kwamen er paarden bij jou in de wei staan. Je mocht ook niet meer op de stenen lopen. Je had altijd al moeite met lopen. De ene keer wat meer dan de andere keer, maar pijn had je wel. We moesten jou in de wei poetsen. Je mocht niet meer verplaatst worden. We deden er alles aan om het zo gemakkelijk mogelijk te maken voor je.

Je bleek kneuzingen in je hoef te hebben, je had het regelmatig benauwd, je liep slecht, je spieren kon je niet goed gebruiken, je kreeg bijvoeding en medicatie tegen de pijn de laatste weken en je had soms echt een pijnlijk loopje. Zo zielig om te zien. Soms rende je toch even stiekem weg en dan keken Chelsey en ik elkaar verbaasd aan! Toch zou je de winter écht niet doorkomen met hoe je eraan toe was, dus werd er besloten om jou op 17 september te laten inslapen.

In de winter ga je altijd naar de voorzijde, maar dat is steen en daarom zou je het niet trekken. Het zou te koud en te pijnlijk zijn voor jouw voetjes. Gelukkig hebben ze voor jou gekozen en besloten je te laten gaan zodat jij geen pijn meer zal ervaren. Voor ons minder fijn, maar wij konden het ook niet aanzien hoeveel pijn je had op den duur. Soms is laten gaan het beste, ook al doet ons hart pijn!

Het bijzondere is dat je twee jaar geleden al was opgegeven en je er toch weer boven op bent gekomen. Wat was dat een wonder!

Maar helaas is het nu jouw tijd. Tijd om  naar een plek te gaan waar je het zoveel beter zal hebben. Waar je heerlijk kan spelen met je vervelende veulen Loki haha. Ik hoorde namelijk dat  jouw baby best pittig was. Ik hoop dat je het daarboven goed hebt zonder pijn en dat je lekker veel grasjes hebt. Ook hoop ik dat je veeeeeeel broccoli en watermeloen zal eten daarboven. Je was een super lieve mini shetlander. Onze eerste verzorgpony. We hebben je met alle liefde verzorgd, we hebben gelachen, je vertroeteld, je stiekem zien wegrennen en we zijn onwijs veel van je gaan houden, vergeet dat nooit! Vaarwel allerliefste FoxyWe zullen je nooit vergeten lieverd! Rust zacht!

Ooit zullen wij elkaar weer zien daarboven!

Het bericht Afscheid nemen van onze verzorgpony verscheen eerst op Lifestylekimberley.nl.