Wat is de plantaardige steak?

De plantaardige steak is een vleesvervanger die speciaal ontwikkeld is om de structuur en smaak van een echte steak na te bootsen. Ideaal dus als je minder vlees wilt eten, maar wel zin hebt in een “steak-achtig” gerecht. Voor mij is het normaal om af en toe een vleesvervanger te hebben.

Wat mij meteen opviel:

• Mooie structuur (geen papperige bite )
• Snel klaar in de pan
• 100% plantaardig

Bereiding & eerste indruk

Ik bakte de steak gewoon in de pan met een bakboter (vegan). Wat ik fijn vond:

• Hij blijft goed stevig tijdens het bakken
• Krijgt een lekker korstje
• Ruikt verrassend goed (niet chemisch, wat ik soms bij vleesvervangers heb)

Tip: niet te lang bakken, dan blijft hij lekker sappig!

Smaaktest: is het echt lekker?

Oké, dit is natuurlijk het belangrijkste

De smaak verraste me positief! Het is geen exacte kopie van vlees (laten we eerlijk zijn en dat hoeft ook niet vind ik), maar:

• De structuur komt echt dichtbij
• Goed op smaak
• Lekker met peper of vegan pepersaus

Ik combineerde ‘m met aardappeltjes.

Waarom kiezen voor plantaardig?

Voor mij persoonlijk speelt dit een grote rol:

• Minder dierenleed
• Beter voor het milieu
• Vaak lichter verteerbaar

En als producten zoals deze steak zo goed smaken, wordt de keuze alleen maar makkelijker!

Mijn conclusie

De plantaardige steak is wat mij betreft echt een aanrader als je:

• Minder vlees wilt eten
• Vegan/vegetarisch bent
• Nieuw bent met vleesvervangers
• Of gewoon iets nieuws wilt proberen

Hopelijk inspireert dit jou ook om eens iets plantaardigs te proberen. Kleine keuzes maken samen een groot verschil.

Volg mij voor meer 
 Instagram: Mamavanchelsey
 TikTok: LifebyKimberley
 Facebook: KimberleyKirby
 YouTube: Vegan, maar dan normaal

Het bericht Planted steak: vegan review & smaaktest verscheen eerst op Lifestylekimberley.nl.

Het vorige deel, deel drie is hier te lezen.

Een psychose kan je wereld volledig op zijn kop zetten. Het is iets wat vaak moeilijk uit te leggen is aan mensen die het zelf nooit hebben meegemaakt. Toch geloof ik dat het belangrijk is om erover te praten. Openheid kan helpen bij het verwerken van wat er is gebeurd. In deze blog deel ik mijn persoonlijke ervaring met psychoses, de steun die ik kreeg van de mensen om mij heen en hoe ik langzaam weer mijn weg vond richting herstel. Je kunt het nu hieronder lezen.

Steun van de mensen om mij heen

Toen ik nog in Utrecht woonde, had ik gelukkig mensen om mij heen die mij steunden. De priesters van de Sint Jan, mijn zus en mijn vrienden stonden voor mij klaar. Die steun betekende ontzettend veel. Zeker in een periode waarin je jezelf soms helemaal kwijt kunt raken. Tegelijkertijd merkte ik ook dat sommige mensen juist afstand namen. En eerlijk gezegd deden juist die momenten misschien nog wel het meeste pijn. Toch waren het uiteindelijk de mensen die bleven die het grootste verschil maakten.

Delen helpt bij het helen

Als ik terugkijk op alles wat ik heb meegemaakt, is één van de belangrijkste lessen dat openheid helpt bij herstel. Lange tijd dacht ik dat het beter was om mijn psychoses voor mezelf te houden. Maar uiteindelijk merkte ik dat praten juist helpt. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor anderen die misschien met soortgelijke ervaringen worstelen. Delen kan namelijk echt helpen bij het helen.

Luisteren kan zoveel betekenen

Na mijn laatste psychose was ik volledig uit het veld geslagen. Het voelde alsof alles even stil stond. In die periode kreeg ik gelukkig veel steun van mijn zus en vrienden. Wat mij het meeste is bijgebleven, is eigenlijk iets heel simpels: mensen die gewoon naar mij luisterden.

Geen oordeel.
>Geen adviezen.
>Geen oplossingen.

Gewoon luisteren.

Het lijkt misschien iets kleins, maar het kan ongelooflijk waardevol zijn wanneer iemand door een moeilijke periode gaat.

Vriendschap kreeg een nieuwe betekenis

Na alles wat ik heb meegemaakt, merk ik dat bepaalde dingen in mijn leven veranderd zijn. Een nieuwe relatie beginnen vind ik bijvoorbeeld nog steeds lastig. Waar begin je met zo’n verhaal? Wat vertel je wel en wat niet? Juist daarom zijn vriendschappen voor mij nog waardevoller geworden. Goede vrienden zijn mensen bij wie je jezelf kunt zijn, zonder uitleg of oordeel.

Opnieuw genieten van contact met mensen

Wat ik wel merk, is dat ik steeds meer kan genieten van contact met anderen. Langzaam voel ik mezelf weer socialer worden. Kleine momenten samen – een gesprek, samen ergens naartoe gaan of gewoon even tijd met elkaar doorbrengen – zijn dingen waar ik tegenwoordig echt van kan genieten.

Vertrouwen tijdens moeilijke momenten

Misschien klinkt het vreemd, maar zelfs tijdens mijn psychoses had ik ergens een gevoel van vertrouwen. Ik voelde me nooit volledig alleen. Dat gevoel heeft mij geholpen om door te blijven gaan, zelfs op de moeilijkste momenten.

Hoe ik nu probeer balans te houden

Vandaag de dag probeer ik bewust bezig te zijn met mijn herstel en mijn mentale gezondheid. Dat doe ik op verschillende manieren:

• Regelmatig afspreken met mensen

• Elke week naar de kerk gaan

• Bidden en de rozenkrans bidden

• Spiritueel rust zoeken bij God en Jezus

Daarnaast probeer ik actief contact te houden met anderen. Voor mij helpt sociaal contact namelijk om depressieve gevoelens te verminderen en beter om te gaan met mijn psychoses.

Een boodschap voor anderen

Als er één ding is dat ik heb geleerd, dan is het dat je er niet alleen doorheen hoeft te gaan.

Blijf praten.
Zoek steun bij mensen om je heen.
En wees niet bang om je verhaal te delen.

Soms kan een luisterend oor al het verschil maken.

Slotwoord

Wijnands verhaal laat zien dat herstel na een psychose niet altijd gemakkelijk is, maar dat het wél mogelijk is. Steun van de mensen om je heen, openheid over wat je meemaakt en kleine momenten van rust en reflectie kunnen een groot verschil maken. Het belangrijkste wat we kunnen onthouden, is dat niemand er alleen doorheen hoeft te gaan. Praten, luisteren, en elkaar opzoeken maakt herstel tastbaar en geeft hoop. Door verhalen zoals dat van Wijnand te delen, kunnen we meer begrip creëren voor mensen die worstelen met psychoses en mentale gezondheid. Want ieder verhaal dat gedeeld wordt, kan een ander inspireren en laten zien dat er altijd licht is aan het einde van de tunnel. Ik wil jullie bedanken voor het lezen van de blog. Wil je een reactie achterlaten? Graag!

Wil je mij volgen op sociale media?

Instagram: @mamavanchelsey YouTube: Vegan, maar dan normaal

Het bericht De mens achter het verhaal | Geloof verscheen eerst op Lifestylekimberley.nl.

Wat is plantaardige grillworst met kaas?

Plantaardige grillworst met kaas is een vleesvervanger die speciaal is gemaakt om de smaak en structuur van gewone grillworst na te bootsen, maar dan zonder vlees. Vaak wordt deze gemaakt op basis van soja, tarwe-eiwit of erwteneiwit. In de variant met kaas worden er stukjes plantaardige kaas toegevoegd, wat zorgt voor een romige en hartige smaak. Voor mensen die vegetarisch of vegan eten, of simpelweg minder vlees willen eten, is dit een fijne optie om toch te genieten.

Hoe smaakt plantaardige grillworst?

Veel mensen zijn verrast als ze voor het eerst plantaardige grillworst proberen. De structuur lijkt vaak sterk op die van traditionele grillworst en de kruiden zorgen voor een herkenbare smaak. De toevoeging van plantaardige kaas maakt het geheel nog wat voller en romiger. Het is een product dat je makkelijk kunt gebruiken als snack, maar ook als beleg.

Hoe kun je plantaardige grillworst eten?

Er zijn verschillende manieren om van plantaardige grillworst met kaas te genieten. Bijvoorbeeld:

• Op een broodje of boterham als hartig beleg

• In kleine stukjes op een borrelplank

• Als snack tussendoor

Het is een veelzijdig product dat makkelijk in je dagelijkse maaltijden past.

Waarom kiezen voor plantaardige alternatieven?

Steeds meer mensen kiezen voor plantaardige producten vanwege dierenwelzijn, het milieu of hun gezondheid. Door af en toe te kiezen voor een vleesvervanger zoals plantaardige grillworst met kaas, kun je makkelijk variëren en nieuwe smaken ontdekken. Daarnaast laten dit soort producten zien dat plantaardig eten helemaal niet saai hoeft te zijn. De keuze in de supermarkt wordt steeds groter en de smaken worden steeds beter.

Mijn ervaring met plantaardige grillworst

Zelf vind ik het altijd leuk om nieuwe vegan producten te proberen. Plantaardige grillworst met kaas is zo’n product dat me echt positief verraste. De smaak is lekker kruidig en de stukjes plantaardige kaas geven het net iets extra’s. Voor wie graag minder vlees eet maar wel houdt van hartige snacks, is dit zeker een product dat het proberen waard is.

Het bericht Plantaardige grillworst met kaas verscheen eerst op Lifestylekimberley.nl.

Er zijn van die momenten waarop je leven in één klap verandert. Dat ene moment waarop je beseft dat niets meer hetzelfde zal zijn. Voor mij gebeurde dat in 2013, toen ik 23 jaar oud was en een zwangerschapstest deed zonder eigenlijk te geloven dat er iets uit zou komen, maar waarom dacht ik dat? Binnen een paar seconden stond er iets wat ik nooit had verwacht: zwanger!

In 2013 was ik 23 jaar oud en leefde ik eigenlijk gewoon mijn leven. Ik werkte al een paar jaar in de thuiszorg, daar was ik begonnen toen ik 21 was en daarnaast deed ik gewoon leuke dingen. Af en toe ging ik uit, soms een festival meepakken, en verder genieten van het leven zoals veel twintigers dat doen. Grappig genoeg had ik vroeger altijd gezegd dat ik op mijn 18e moeder zou worden. Dat werd hem natuurlijk niet. Gelukkig maar, want als ik er nu op terugkijk is dat echt heel jong.

Het bericht Hoe ik erachter kwam dat ik zwanger was verscheen eerst op Lifestylekimberley.nl.

Voor mijn verjaardag leek het mij de perfecte plek: een restaurant waar ik als vegan eigenlijk alles van de kaart kan eten. Dat komt namelijk niet zo vaak voor! Maar er was nog een extra uitdaging: ik ben de enige vegan in het gezelschap. De rest zijn echte vleeseters. Dus de grote vraag was natuurlijk… zouden zij het ook lekker vinden? Daar gaan jullie zo achterkomen.

De rit naar Rozey in Amersfoort
Wij moesten eerst nog even naar Amersfoort rijden. Vanaf ons huis was dat ongeveer 31 minuten rijden, dus dat viel gelukkig mee. Het restaurant ligt vlakbij het centrum, aan het water bij het Eemplein. Je rijdt een woonwijk in en moet vervolgens een bruggetje oversteken om bij het restaurant te komen. Helaas was dat bruggetje afgesloten toen wij er waren. Dat was wel even een uitdaging, want mijn oma kan niet zo ver lopen. We moesten een flink stuk omlopen en haar met twee personen ondersteunen. Gelukkig heeft ze het gehaald en konden we toch gezellig samen naar binnen.

Eerste indruk van het restaurant
Toen we binnenkwamen viel meteen op dat het lekker druk was. Dat vind ik persoonlijk altijd een goed teken, want vaak betekent dat ook dat het eten goed is. We kregen een tafel voor vijf personen bij het raam. Het restaurant ligt namelijk prachtig aan het water van de Eem, maar omdat het al donker was zagen we daar helaas niet zoveel van. In de zomer lijkt me dit echt een geweldige plek, zeker als je buiten op het terras zit. Het restaurant zelf heeft een moderne uitstraling met grote ramen en een gezellige sfeer.

Hoe werkt het concept bij Rozey?
Het concept bij Rozey is eigenlijk heel leuk en een beetje vergelijkbaar met tapas. Je bestelt kleine gerechtjes, zodat je veel verschillende dingen kunt proeven. Het bestellen gaat via een QR-code op je telefoon. Met één telefoon kun je alle gerechten aanklikken die je wilt bestellen. Drinken bestel je gewoon bij de bediening die de hele avond rondloopt. Rozey werkt met een all-inclusive concept. Dat betekent dat je voor een vaste prijs onbeperkt kunt eten én drinken.

De prijzen zijn:
€37,50 per persoon van maandag t/m donderdag
€42,50 per persoon van vrijdag t/m zondag
€19,50 voor kinderen van 4 t/m 11 jaar

Er staan meer dan 50 vegetarische en vegan gerechtjes op de kaart, waarvan het grootste deel volledig vegan is.

Wat vonden de vleeseters van het vegan eten?
Mijn man had eerlijk gezegd niet zulke hoge verwachtingen. Hij is namelijk een echte vleesliefhebber (helaas voor mij ). Maar na een paar rondes met verschillende kleine gerechtjes begon hij er toch anders over te denken. Hij was eigenlijk best positief verrast over hoe lekker het eten was. Dat had hij echt niet verwacht. Mijn mama, dochter en oma waren ook lekker aan het genieten. Er werd van alles geproefd en er kwamen steeds nieuwe gerechtjes op tafel.

En ik? Ik doe momenteel mee met Ramadan, dus ik mocht tegen die tijd eindelijk eten. Ik had zóveel trek dat ik echt alles wat langskwam zat te proeven. En eerlijk… het was echt super lekker.

De sfeer en ervaring
Wat ik leuk vind aan dit concept, is dat je de hele avond samen verschillende gerechtjes kunt proeven. Dat maakt het eten echt een soort gezellige avond uit. Het personeel liep de hele tijd rond, haalde lege bordjes weg en vroeg of we nog drinken wilden. De bediening was vriendelijk en alles liep eigenlijk heel soepel. Voor mijn man was één keer genoeg. Hij vond het eten lekker, maar hij houdt toch meer van een restaurant waar je gewoon één gerecht bestelt en dat op tafel krijgt.

Ga ik nog een keer terug naar Rozey?
Ja, absoluut! Maar dan waarschijnlijk in de zomer. Het lijkt me heerlijk om daar dan op het terras te zitten, aan het water, met een lekker drankje erbij. Mijn dochter vond het eten namelijk ook verrassend lekker en wil graag nog een keer samen terug. Dus we hebben al besloten dat we van de zomer met z’n tweeën teruggaan om nog eens te genieten van al die vegan gerechtjes. En eerlijk… dat had ik van tevoren niet verwacht. Dus dat zegt eigenlijk al genoeg. De datum is al gepland!

Over Rozey
Rozey is een restaurantconcept dat zich volledig richt op vegetarische en vegan gerechten. Het idee achter Rozey is om mensen kennis te laten maken met hoe veelzijdig en lekker plantaardig eten kan zijn. Het concept ontstond in Nederland en heeft inmiddels meerdere locaties, onder andere in Amersfoort, Rotterdam en Den Haag. Het bijzondere aan Rozey is dat je hier de hele avond onbeperkt vegetarisch en vegan kunt eten voor een vaste prijs, inclusief drankjes.

Het restaurant in Amersfoort ligt aan de Eemhaven bij het Eemplein, een mooie plek vlak bij het centrum en goed bereikbaar met de auto of het openbaar vervoer.

Mijn conclusie:
Rozey is een hele leuke plek als je een avond vegan of vegetarisch wilt eten in Amersfoort. Zelfs als je met vleeseters gaat, is de kans groot dat ze verrast worden door hoe lekker plantaardig eten kan zijn. Wij hebben in ieder geval een hele gezellige avond gehad met familie en heerlijk gegeten.

Let op: sommige foto’s op mijn pagina zijn van Google gehaald en zijn niet van mij. De enige foto’s die van mij zijn, is de foto van mijn man en de foto’s van het eten zelf.

Wil je mij volgen op Instargam? Volg mij via deze link!

Het bericht Rozey: vegan en veggie verscheen eerst op Lifestylekimberley.nl.

Dankbaar voor het gewone

Mijn verjaardag draait al lang niet meer om grootse cadeaus of wilde feestjes. Het zit ‘m juist in de kleine dingen:

Wakker worden met felicitaties
Knuffels van Chelsey
Een lief berichtje van mensen die aan me denken
Samen iets leuks doen

Dat vind ik inmiddels veel waardevoller dan wat dan ook.

Mijn verjaardag vieren

Dit jaar vier ik mijn verjaardag lekker op mijn manier en ook niet op mijn verjaardag zelf. Iets doen wat ik leuk vind, met mensen om me heen waar ik blij van word. En dat is misschien wel het mooiste aan ouder worden: je gaat steeds meer kiezen voor wat écht bij je past. Wij gaan gezellig op zeven maart uiteten in Amersfoort.

36… en nu?

36 voelt als:

Steviger in mijn schoenen staan
Durven dromen (ook met mijn blog en sociale media)
Meer balans zoeken tussen moeder zijn, werken en tijd voor mezelf
Dankbaar zijn voor wat er is

Ik ben trots op wie ik ben geworden. Op alles wat ik heb meegemaakt. Op de keuzes die ik heb durven maken. En ook op de keuzes die nog gaan komen.

Op naar een nieuw levensjaar

Ik hoop dat mijn 36e levensjaar gevuld mag zijn met:

Gezondheid
Mooie momenten om vast te leggen
Groei met mijn blog
Kwaliteitstijd met mijn meisje
Liefde, rust en plezier

36 voelt niet als “ouder”.
36 voelt als groeien.

En ik heb zin in alles wat dit jaar gaat brengen

Wil jij mij volgen op Instagram? Volg mij hier!

Het bericht 36 kaarsjes op 5 maart – mijn verjaardag verscheen eerst op Lifestylekimberley.nl.

De serie Voetbalvrouwen is een Nederlandse dramaserie die liep van 2007 tot 2010 en draait om het leven van vier vrouwen die een relatie hebben met profvoetballers. Het voetbal zelf speelt eigenlijk maar een kleine rol, het gaat vooral om alles daaromheen: roddels, jaloezie, affaires, geld, vriendschappen en het leven in luxe. En dat is echt wel te merken hoor haha.

Waar gaat het over?

Je volgt onder andere:

• Liz – de glamoureuze, zelfverzekerde vrouw die alles perfect lijkt te hebben.

• Melanie – gevoelig en zoekend naar zekerheid in haar relatie.

• Renske – nuchter, maar worstelt met haar plek in het wereldje.

• Solange – uitgesproken en temperamentvol.

Iedereen probeert haar eigen draai te vinden in een wereld waar uiterlijk, status en geld belangrijk lijken te zijn. Maar achter de grote huizen en dure auto’s schuilt onzekerheid, bedrog en eenzaamheid.

Mijn indruk

Wat deze serie leuk maakt, is dat het echt zo’n typische Nederlandse dramaserie is met een flinke dosis glamour. Het doet een beetje denken aan Gooische Vrouwen, maar dan in het voetbalwereldje.

Het is:
Makkelijk weg te kijken
Vol drama en intriges
Soms heerlijk overdreven

Maar eerlijk is eerlijk:
Het acteerwerk is soms wat houterig
Sommige verhaallijnen zijn voorspelbaar
Het is echt meer soap dan diepgaand drama

Toch maakt dat het ook juist leuk als je gewoon zin hebt in iets luchtigs om te bingewatchen.

Waarom kijken?

Als je houdt van:

• Relatiedrama

• Vrouwenvriendschappen (met ruzies )

• Luxe levens met een rauw randje

• Nederlandse series uit de “golden era” van drama-tv

Dan is dit echt een leuke serie om (opnieuw) te kijken op Videoland.

Mijn cijfer: 3,5 van de 5 sterren
Geen hoogstaand meesterwerk, maar wel vermakelijk en nostalgisch.

Het bericht Voetbalvrouwen (te zien op Videoland) verscheen eerst op Lifestylekimberley.nl.

Het voorwoord is hier te vinden. Deel één is hier te lezen. En deel twee is via deze link te lezen. Wat je nu gaat lezen is deel drie. Mocht je reageren op dezse post, reageer uiteraard met respect!

Ik heb dat eerlijk verteld aan mijn ambulant begeleider. Diezelfde avond nog werd ik opgenomen in het WA-huis.” Wat veel mensen misschien niet verwachten, is wat hij daarna voelde. “Die eerste opname voelde als een bevrijding. Eindelijk werd er echt ingegrepen. Eindelijk kreeg ik medicatie. Het voelde alsof iemand zei: dit is serieus.” Alleen met stemmen. Op sociaal vlak stond Wijnand er op dat moment alleen voor. “Ik had geen vrienden meer. Mijn familie was niet in beeld. Juist daarom ben ik mijn begeleider zo dankbaar. Hij luisterde.

Hij nam me serieus toen ik vertelde dat ik stemmen hoorde en zelfs met die stemmen praatte.” Voor hem voelde dat destijds normaal. “Ik had zelf niet door hoe ernstig het was. Mijn hele dag draaide om die stemmen. Ik was continu met ze bezig. Dat was mijn werkelijkheid.” Rust. Voor het eerst. Tijdens de opname gebeurde er iets wat hij al lange tijd niet meer had gevoeld: rust. “Ik merkte dat ik weer rust mocht ervaren. Dat was nieuw voor me. Ik begon weer te praten met mensen op de afdeling. Die eerste periode was eigenlijk goed voor mij.” De medicatie sloeg aan. De stemmen werden minder dominant. Daarnaast was er structuur: therapie, sporten, vaste momenten op een dag.

“Alles samen hielp me om weer een beetje grip te krijgen.” “Zij hielden me op de baan” Herstel deed hij niet alleen. “Het contact met andere patiënten en het personeel hield me letterlijk op de been. Zij hielden me ‘op de baan’, zoals ik dat noem.” Ook zijn geloof speelde een belangrijke rol. “Mijn geloof in God gaf me houvast. En de hoop dat ik ooit zou genezen van de psychoses. Dat gaf me kracht op momenten dat het donker was.” Het was pas het begin. Toch bleek deze periode niet het einde van de strijd. “Achteraf gezien was dit pas het begin van een moeilijke tijd. Als ik had geweten wat mijn hoofd allemaal nog tevoorschijn zou toveren, was ik liever in het UMC gebleven.”

“Wat hem uiteindelijk bleef helpen?“ Dat ik het lef had om alles te benoemen. Ook de enge en beschamende dingen. Zeggen wat er écht in je hoofd omgaat, hoe moeilijk ook.” Een boodschap voor anderen: “Aan mensen die nu zelf opgenomen zijn, of dat misschien nodig hebben, wil hij dit meegeven: “Een opname is geen pretje. Het kan echt een hel zijn. Niemand zit daar voor zijn plezier. Maar soms is het nodig om te overleven. Soms is het de eerste stap om weer verder te kunnen.”

Ik ben dankbaar dat Wijnand zo openhartig zijn verhaal deelt. Zijn ervaring laat zien hoe ingrijpend psychoses kunnen zijn, maar ook dat herstel mogelijk is met de juiste steun, behandeling en begrip. Hopelijk biedt zijn verhaal steun aan anderen die iets soortgelijks meemaken, zodat zij zich minder alleen voelen en de moed vinden om hulp te zoeken.

Samen kunnen we het stigma doorbreken en meer begrip creëren.

Blijf ons volgen: deel 4 verschijnt volgende maand, waarin Wijnand meer vertelt over de volgende fase van zijn herstel en de uitdagingen die hij overwint.

Volg mij ook op social media om niets te missen:

Instagram: @mamavanchelsey

YouTube: Vegan, maar dan normaal

Het bericht De mens achter het verhaal | Stemmen verscheen eerst op Lifestylekimberley.nl.

Waarom meedoen aan Ramadan als je geen moslim bent?

De vraag krijg ik vaak:
“Waarom doe je dit?”

Voor sommigen lijkt het misschien alsof ik steeds iets nieuws probeer. Maar voor mij is het geen fase. Het is een manier van leven waarin ik blijf ontdekken, voelen en leren. Meedoen aan de Ramadan als niet-moslim gaat voor mij niet over religie. Het gaat over bewust leven. Ramadan staat voor bezinning, dankbaarheid en discipline. Het is een maand waarin miljoenen moslims wereldwijd vasten van zonsopgang tot zonsondergang. Door mee te doen, ervaar ik, op mijn eigen manier, wat vasten betekent. En geloof me: het is meer dan alleen niet eten en drinken.

Het is bewust worden van dingen die normaal vanzelfsprekend zijn:

• Een glas water

• Een boterham

• Een kop koffie in de ochtend

Dingen waar je normaal niet eens bij stilstaat.

Mijn eerste ochtend tijdens Ramadan

De wekker ging vroeg. Het was nog donker buiten. Ik at rustig mijn maaltijd voor zonsopgang en dronk extra water. Er was spanning. Kan ik dit wel? Hoe gaat mijn lichaam reageren? Daarna kroop ik nog even terug mijn bed in. Dat vroege moment voelde bijzonder. Stil. Rustig. Alsof de wereld nog sliep. Het gaf iets puurs. Om 8:00 uur ben ik opgestaan om mij klaar te maken voor werk.

Hoe voelde mijn eerste vastendag?

Eerlijk? Best goed. Natuurlijk dacht ik aan eten, maar meer aan drinken. Ik ben gewoon een enorme drinker. Rond de middag merkte ik dat mijn energie wat lager werd en mij moe voelde. Maar wat me het meest opviel tijdens deze eerste dag vasten? Hoe vaak je automatisch naar eten of drinken grijpt zonder echte honger. Vasten tijdens Ramadan maakt je bewust van je gewoontes. Van impulsen. Van gemak. En dat vond ik misschien nog wel het meest leerzaam.

Het moment van iftar – 18:06 uur

De klok tikt richting 18:06 uur. Dat moment dat je weer mag drinken en eten, ook wel iftar genoemd, voelt intens. De eerste slok water. Ht eerste hapje wat je weer eet. Ik kan bijna niet uitleggen hoe waardevol dat voelt. Zo simpel. Maar zo krachtig. Dankbaarheid. Dat is het woord.

Wat deze eerste dag Ramadan mij leerde

• Dat ik sterker ben dan ik denk

• Dat discipline rust kan geven

• Dat je iets niet volledig hoeft te begrijpen om het te respecteren

• Dat bewust leven soms buiten je comfortzone ligt

Ik doe mee met de Ramadan zolang mijn lichaam het goed doet. Ik luister naar mezelf en forceer niets. Maar mijn eerste dag meedoen aan Ramadan als niet-moslim? Dat voelde goed. Ik doe alle dagen mee met vasten! (tenzij ik menstrueer).

Je kunt mijn hele reis hiervan volgen op Instagram. In mijn highlights plaats ik alles onder het kopje “Ramdan”. Doe jij ook mee met de Ramdan? Ben jij wel Moslim of doe je ook mee als niet Moslim?

Het bericht Waarom ik meedoe aan Ramadan verscheen eerst op Lifestylekimberley.nl.

Langzaam probeerde ik haar weer wat grovere stukjes te geven, nog steeds heel klein gesneden, zodat ze kon leren kauwen. Soms ging dat goed, soms niet. Op een gegeven moment verslikte ze zich zó erg dat ik in paniek raakte. Ik sloeg voorzichtig op haar rug en probeerde het stukje met mijn vinger weg te halen. Het waren angstige momenten die geen enkele ouder zijn kind gunt.

Eén keer moest zelfs mijn moeder helpen om het stukje los te krijgen. Chelsey werd paars, kneep haar tanden op elkaar en kreeg geen adem meer. Uiteindelijk schoot het stukje eruit, maar de paniek en angst die ik toen voelde, zal ik nooit meer vergeten.

Na deze ervaringen wilde ik haar alleen nog maar geprakt voedsel geven. Maar natuurlijk kan een kind niet zijn hele leven alleen maar gepureerd eten. Daarom gingen we naar het consultatiebureau voor advies. Zij hadden dit nog niet eerder meegemaakt en verwezen ons door naar een logopedist.

Chelsey en de logopedist

In eerste instantie vroeg ik me af: wat kan een logopedist hier nu eigenlijk aan doen? Tot mijn verbazing bleek dat logopedisten ook gespecialiseerd zijn in eet- en slikproblemen bij kinderen.

In oktober 2015 maakten we een afspraak. De logopedist kwam bij ons thuis, wat voor Chelsey heel vertrouwd voelde. Tijdens de eerste afspraak observeerde ze hoe Chelsey at. Al snel werd duidelijk dat Chelsey haar eten prakte met haar tong, in plaats van te kauwen met haar tanden.

We leerden hoe we haar opnieuw konden stimuleren om te kauwen. We gaven kleine stukjes voeding in haar kiezen, zodat het kauwreflex werd geactiveerd. En wat bijzonder was: binnen een week zagen we al verbetering. Na twee weken, en nog eens drie weken later, had Chelsey enorme vooruitgang geboekt.

Sindsdien letten we nog altijd goed op hoe ze eet. Soms verslikt ze zich nog weleens, maar we snijden vlees en andere producten nu in veilige, passende stukjes. Het vertrouwen rondom eten moest opnieuw worden opgebouwd – en gelukkig is dat gelukt. En mocht er in de toekomst toch iets zijn, dan weten we dat we altijd opnieuw contact kunnen opnemen met de logopedist.

Hoe het nu gaat

Inmiddels is Chelsey 12 jaar en het mooie nieuws is: ze verslikt zich al jaren niet meer. Het probleem waar we vroeger zo bang voor waren, is gelukkig helemaal verdwenen. Ze eet zelfstandig, kauwt goed en heeft daar geen begeleiding meer bij nodig.

Toch merk ik dat die angst als ouder nooit helemaal weggaat. Ook al weet ik dat het goed gaat, ik blijf automatisch opletten wanneer ze eet. Dat zit er gewoon in na alles wat we hebben meegemaakt. Die paniekmomenten van vroeger vergeet je niet zomaar.

Maar boven alles overheerst dankbaarheid. Dankbaar dat we hulp hebben gezocht. Dankbaar dat het goed is gekomen. En dankbaar dat Chelsey nu zonder zorgen kan genieten van haar eten.

Mijn advies aan andere ouders

Ik deel dit verhaal omdat ik hoop dat het andere ouders kan helpen die met soortgelijke problemen worstelen. Laat je niet bang maken: niet ieder kind ervaart dit, en met de juiste begeleiding komt het vaak helemaal goed. Twijfel je ergens over? Blijf er niet alleen mee rondlopen. Vraag hulp. Dat is geen falen, dat is kracht.

Heb je vragen of wil je dit privé bespreken? Stuur gerust een mail naar lifestylekimberley@gmail.com

Het bericht Toen eten ineens eng werd verscheen eerst op Lifestylekimberley.nl.