Op mijn blog deel ik regelmatig persoonlijke verhalen. Soms zijn dat mijn eigen ervaringen, maar soms ook die van anderen. Vandaag deel ik het verhaal van Wijnand, deel vier. Hij vertelt openhartig over zijn ervaringen met psychoses, de steun die hij kreeg van mensen om hem heen en hoe hij langzaam weer zijn weg vond richting herstel. Zijn verhaal laat zien hoe belangrijk steun, luisteren en openheid kunnen zijn. Vandaag neem ik je mee in zijn verhaal! Lees je mee vandaag?
Het vorige deel, deel drie is hier te lezen.
Een psychose kan je wereld volledig op zijn kop zetten. Het is iets wat vaak moeilijk uit te leggen is aan mensen die het zelf nooit hebben meegemaakt. Toch geloof ik dat het belangrijk is om erover te praten. Openheid kan helpen bij het verwerken van wat er is gebeurd. In deze blog deel ik mijn persoonlijke ervaring met psychoses, de steun die ik kreeg van de mensen om mij heen en hoe ik langzaam weer mijn weg vond richting herstel. Je kunt het nu hieronder lezen.
Steun van de mensen om mij heen
Toen ik nog in Utrecht woonde, had ik gelukkig mensen om mij heen die mij steunden. De priesters van de Sint Jan, mijn zus en mijn vrienden stonden voor mij klaar. Die steun betekende ontzettend veel. Zeker in een periode waarin je jezelf soms helemaal kwijt kunt raken. Tegelijkertijd merkte ik ook dat sommige mensen juist afstand namen. En eerlijk gezegd deden juist die momenten misschien nog wel het meeste pijn. Toch waren het uiteindelijk de mensen die bleven die het grootste verschil maakten.
Delen helpt bij het helen
Als ik terugkijk op alles wat ik heb meegemaakt, is één van de belangrijkste lessen dat openheid helpt bij herstel. Lange tijd dacht ik dat het beter was om mijn psychoses voor mezelf te houden. Maar uiteindelijk merkte ik dat praten juist helpt. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor anderen die misschien met soortgelijke ervaringen worstelen. Delen kan namelijk echt helpen bij het helen.
Luisteren kan zoveel betekenen
Na mijn laatste psychose was ik volledig uit het veld geslagen. Het voelde alsof alles even stil stond. In die periode kreeg ik gelukkig veel steun van mijn zus en vrienden. Wat mij het meeste is bijgebleven, is eigenlijk iets heel simpels: mensen die gewoon naar mij luisterden.
Geen oordeel.
>Geen adviezen.
>Geen oplossingen.
Gewoon luisteren.
Het lijkt misschien iets kleins, maar het kan ongelooflijk waardevol zijn wanneer iemand door een moeilijke periode gaat.
Vriendschap kreeg een nieuwe betekenis
Na alles wat ik heb meegemaakt, merk ik dat bepaalde dingen in mijn leven veranderd zijn. Een nieuwe relatie beginnen vind ik bijvoorbeeld nog steeds lastig. Waar begin je met zo’n verhaal? Wat vertel je wel en wat niet? Juist daarom zijn vriendschappen voor mij nog waardevoller geworden. Goede vrienden zijn mensen bij wie je jezelf kunt zijn, zonder uitleg of oordeel.
Opnieuw genieten van contact met mensen
Wat ik wel merk, is dat ik steeds meer kan genieten van contact met anderen. Langzaam voel ik mezelf weer socialer worden. Kleine momenten samen – een gesprek, samen ergens naartoe gaan of gewoon even tijd met elkaar doorbrengen – zijn dingen waar ik tegenwoordig echt van kan genieten.
Vertrouwen tijdens moeilijke momenten
Misschien klinkt het vreemd, maar zelfs tijdens mijn psychoses had ik ergens een gevoel van vertrouwen. Ik voelde me nooit volledig alleen. Dat gevoel heeft mij geholpen om door te blijven gaan, zelfs op de moeilijkste momenten.
Hoe ik nu probeer balans te houden
Vandaag de dag probeer ik bewust bezig te zijn met mijn herstel en mijn mentale gezondheid. Dat doe ik op verschillende manieren:
-
Regelmatig afspreken met mensen
-
Elke week naar de kerk gaan
-
Bidden en de rozenkrans bidden
-
Spiritueel rust zoeken bij God en Jezus
Daarnaast probeer ik actief contact te houden met anderen. Voor mij helpt sociaal contact namelijk om depressieve gevoelens te verminderen en beter om te gaan met mijn psychoses.
Een boodschap voor anderen
Als er één ding is dat ik heb geleerd, dan is het dat je er niet alleen doorheen hoeft te gaan.
Blijf praten.
Zoek steun bij mensen om je heen.
En wees niet bang om je verhaal te delen.
Soms kan een luisterend oor al het verschil maken.
Slotwoord
Wijnands verhaal laat zien dat herstel na een psychose niet altijd gemakkelijk is, maar dat het wél mogelijk is. Steun van de mensen om je heen, openheid over wat je meemaakt en kleine momenten van rust en reflectie kunnen een groot verschil maken. Het belangrijkste wat we kunnen onthouden, is dat niemand er alleen doorheen hoeft te gaan. Praten, luisteren, en elkaar opzoeken maakt herstel tastbaar en geeft hoop. Door verhalen zoals dat van Wijnand te delen, kunnen we meer begrip creëren voor mensen die worstelen met psychoses en mentale gezondheid. Want ieder verhaal dat gedeeld wordt, kan een ander inspireren en laten zien dat er altijd licht is aan het einde van de tunnel. Ik wil jullie bedanken voor het lezen van de blog. Wil je een reactie achterlaten? Graag!
Wil je mij volgen op sociale media?
Instagram: @mamavanchelsey YouTube: Vegan, maar dan normaal