Zwemmen in het Tikibad

Een geweldige korting bij de Hema. Naar het Tikibad voor maar €10,00 en dan onbeperkt kunnen zwemmen. Wauw! Ik hou enorm van glijbanen en ik kocht direct tickets. Deze heb ik ergens begin december gekocht. Wij zouden dan op drie februari naar het Tikibad toe gaan. We gingen wel, maar dat liep anders af. Wij gingen zwemmen in het Tikibad. Dat lees je vandaag. En voor moeders met kinderen, misschien herken je dit vast wel.

Vrijdag 3 februari gingen wij een avondje zwemmen in het Tikibad in Duinrell. Althans dat was de bedoeling. Chelsey heeft al twee weken last van haar “buikje’ en heeft onregelmatig koorts gehad. De ene dag was ze enorm vrolijk en de andere keer niet. Ze bleef sowieso wat hangerig. Ze was ook vaak aan het piepen en zeuren. Ook kan ze al twee weken niet naar de wc toe. We hebben in de tussentijd de dokter nog aan de telefoon gehad, maar die doen tegenwoordig niet heel veel meer. We hebben het aangekeken tot we naar het Tikibad gingen.

Ben jij wel eens in het Tikibad geweest?

Toen we die vrijdag naar het Tikibad gingen, wat ik overgens niet heb gefilmd, vonden we Chelsey wel vrolijk. Er was niets aan de hand. Ze deed zich actief voor en had er zin in. Tot we in het pierenbadje terecht kwamen. Ze vond het wel oké om daarin te staan, maar meer niet. Op den duur ging ze bij Diego zitten. Lekker relax! Toen ik haar mee wilde nemen naar glijbanen (voor peuters) schreeuwde ze alles bij elkaar, terwijl ze glijbanen normaal geweldig vind. Ook toen ik haar mee wilde nemen in de banden die heel rustig over het water gaan, schreeuwde ze moord en brand. Wij vonden dit nogal apart. Ze wilde alleen het pierenbadje nog maar in. Oké dat is goed.

Van het Tikibad naar het ziekenhuis

Diego zei: “ik ga even naar het golfslagbad toe, oke? Ik zei: “dat is goed, zie je vanzelf hier wel.” Alleen toen Diego weg liep en echt 1 minuut weg was, kreeg Chelsey ineens pijn. Ze wilde direct naar de wc. Daar gingen we. Ze plaste enorm veel en ineens kwam er een groot poepie mee. Ze had zo’n pijn en zat zo te schreeuwen dat ze haar poepie zelf eruit trok, omdat het haar niet lukte om te poepen. Ik vond dit dood eng! Haar handen en de wc zaten onder de poep, i don’t care! Ze schrok hier zelf zo van dat ze nog harder ging huilen en gillen.

Ik wist echt niet wat ik moest doen. Ik maakte haar handen schoon en ik zei da ze rustig moest zijn en rustig moest verder poepen. Maar ja, zeg dat maar tegen een krijsend kind. Ik moest haar overige poepjes ook verwijderen, maar dit lukte niet en ik kon het niet. Het zat net in de opening van haar anus en dat bleef daar.

Ze kreeg haar poep niet weg en het bleef er zitten. Zo eng! Wat moet ik nu? Niemand die in de wc liep, niemand die langs liep en Diego? Die was er niet. Ik kon Diego ook niet laten omroepen want niemand was in de wc.

Volgende week meer over dit avontuur!

Dinsdag 14 februari het vervolg op dit spannende avontuur met Chelsey. Hoe loopt dit af? En wat heeft ze nu?

2 Comments

  1. 7 februari 2017 at 11:34 pm

    Ahw wat vreselijk voor de kleine meid ? Ik hoop dat ze maar heel gauw van de pijn af is en zich gauw weer beter voelt zonder de koorts op en af.

    • Kimberley
      Beantwoorden
      14 februari 2017 at 12:39 am

      Het was vreselijk! Gaat nu weer helemaal goed na drie weken tijd.

Leave A Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *